Hoe is het in Kiev?
mariekewaterlander • 28 maart 2020

Deze vraag werd veel gesteld de afgelopen dagen. Ik loop achter met het antwoord. Door alle hectiek ben ik niet veel toegekomen aan schrijven. En inmiddels ben ik in Nederland, na een toch vrij plotselinge evacuatie.

Hoe was het in Kiev? Tja, uitersten, vriezen en dooien, blijdschap en verdriet. In één week heb ik in een korte broek op mijn balkon gezeten en door de sneeuw gelopen. Al tijdens ons eerste weekeinde daar samen werden door de regering stevige maatregelen aangekondigd. Alleen de supermarkten mochten nog open blijven. Ik heb slechts één dag Russische les in het instituut gehad. Daarna sloot dat ook de deuren. Mijn wereld werd snel heel klein. Wonen in een appartement heeft zijn beperkingen als je buiten de deur niet veel meer kan of mag. En alleen zijn in een vreemde stad, zonder sociaal netwerk en zonder te kunnen praten met mensen, is dan plotseling wel erg alleen.

 

 

Gelukkig startte mijn Russische cursus snel weer op in een digitale omgeving. Dat werkt wonderwel en ik ga daar nu ook in Nederland maar gewoon mee door. Voor als ik ooit weer terug kan gaan. Verder barste het voorjaar uit en dan is het toch moeilijk om somber te blijven. Het enige uitje was weliswaar de supermarkt – iets waar ik normaliter een hekel aan heb – maar het was een mooie gelegenheid om de deur uit te gaan. Het loopje ernaar toe was heerlijk: stille straten en schone lucht. Uitgestorven straten zelfs, maar goed voor een mooie foto van de prachtige overdekte markt, die nu helaas gesloten was.

In de donkere shoppingmalls stonden de roltrappen stil en waren de corridors naar de supermarkten in de kelders afgezet met rood-witte linten. Overal handhavers, overal politie, overal mondkapjes. Maar wel gewoon volle schappen en geen gehamster. Samen met de maatregelen was namelijk ook aangekondigd dat de regering er zorg voor zou dragen dat de supermarkten gewoon bevoorraad zouden blijven. En het vertrouwen daarin was kennelijk groot genoeg. Dus volop WC-papier in Kiev.

Maar die zaterdag pakten zich wolken samen boven de stad en die zondag werd het weer even winter. Buiten sneeuwde het en intussen werden steviger maatregelen aangekondigd. Zo zou de grens volledig dicht gaan. We hadden ook zorgen over hoe we naar Nederland zouden kunnen gaan, mocht er iets gebeuren daar. Het idee dat dat onmogelijk zou gaan worden zat ons niet lekker. Er kwam ineens een mogelijkheid om mij op een ingelaste laatste vlucht van Kiev naar Amsterdam te krijgen en toen moesten we snel schakelen. In apocalyptische sferen – uitgestorven luchthaven, mondkapjes, stewardessen in beschermende overalls en met veiligheidsbrillen en rubber handschoenen, marechaussee direct bij uitgang van vliegtuig – reisde ik terug op dinsdag. Met gemengde gevoelens.

Inmiddels ben ik weer een paar dagen in Heemstede. Het leven hier in een dorp is goed uit te houden. Ik heb mijn dochters thuis en mijn racefiets. Ook hier barst het voorjaar los en is het moeilijk om somber te zijn. We maken het gezellig. Ondanks de vreselijke onzekerheid over hoelang dit gaat duren en waar dit naar toe gaat, maar bovenal dat Otto en ik niet weten hoelang we elkaar niet gaan zien. Nou ja, zien wel, want gelukkig hebben we Skype en FaceTime, dus regelmatig borrelen we als gezin toch even samen.

door Marieke Waterlander 12 augustus 2026
Terwijl Floris vecht voor het bedrijf voert Henriëtte haar eigen strijd. Na de invoering van de lockdown leeft ze maanden gescheiden van haar man in hun Haarlemse bovenwoning. De Coronamaatregelen maken het leven extra eenzaam. Een van de weinige dingen die ze nog kan is kilometers fietsen in Kennemerland: de Ringvaart, het Spaarne, de duinen, de Bollenstreek.
door Marieke Waterlander 21 juli 2026
"Het is nog altijd zo dat in Oekraïne corruptie een probleem is", aldus voormalig ambassadeur (2016-2019) Ed Hoeks. Het Kiev Complot legt de wereld bloot van het Oekraïne van vóór de oorlog. Ed prees mijn thriller voor een publiek van zo'n 150 man aan als een realistisch verhaal en als voormalig ambassadeur weet hij waar hij over praat. Ik heb het boek geschreven in de vorm van fictie en met fictieve personages. De personages zijn echter gebaseerd op combinaties van echte personen en hun acties en belevingen. Ook het geopolitieke getouwtrek rond het voormalige staatsbedrijf en de gasvoorraden van Oekraïne is voor de kritische lezer realistisch en verifieerbaar.
door Marieke Waterlander 19 juli 2026
Eindelijk is het zover: het boek is uit. Op donderdagavond op 16 juli in de drukbezochte Paagman-winkel aan de Frederik Hendrik in Den Haag was het een volle bak. In aanwezigheid van de uitgever Ambilicious en oud-ambassadeur Ed Hoeks werd Het Kiev complot gelanceerd. Het was al geweldig dat het bij Paagman kon en werd nog bijzonderder door al die mensen die speciaal hiervoor gekomen waren.
door Marieke Waterlander 15 juli 2026
Niet alleen Floris, ook Henriëtte voerde een strijd. Het leven als partner van een expat, in de schaduw, als trailing spouse, is minder glamoureus dan men vaak denkt. Niet iedere posting is een Club Med en zelfs dan is de glans er na een tijdje wel vanaf. Je gaf je baan, je vrienden, je eigen leven op voor een ongewis avontuur in een onbekend land. Dat is het: een ongewis avontuur en je moet zelf de slingers ophangen. Op de ene plek lukt dat beter dan de andere, soms krijg je hulp en gezelschap van andere expats, soms helemaal niet. Het hangt ook af van je levensfase en je gezinssituatie. En natuurlijk biedt het kansen, nieuwe ervaringen die je leven verrijken. Maar los van dat alles zet het vaak meer druk op relaties dan je lief is.
door Marieke Waterlander 11 juli 2026
Een drijfjacht in de sneeuw, je ziet niemand meer, je bent alleen in het bos, kwetsbaar. Hoe gaat dit verder? Nog 5 dagen .....
door Marieke Waterlander 6 juli 2026
Daar is ie dan: de helikopter. En dit is niet de enige scène met een prominente rol voor de heli. 'Dit land is gemaakt voor helikopters,' placht Floris te zeggen. Grote afstanden, slechte wegen, langzame boemeltreinen. Als je ergens snel wil zijn dan ga je door de lucht en als je je het kunt veroorloven vlieg je zelf. Ultieme vrijheid voor de bemiddelde man. En soms handig om uit een benarde situatie te ontsnappen.
door Matthijs Sloos 3 juli 2026
Zoals ik al eerder aankondigde, op 16 juli zal ik het boek aanbieden aan een speciale gast. Ed Hoeks is een oud-diplomaat die op vele posten gediend heeft. De rode draad in zijn carrière is Oost-Europa. Hij spreekt veel van de talen van de voormalige Oostblok-landen. Zijn laatste post was Kiev, waar hij op 16 juli een en ander over zal vertellen. Tijdens ons gesprek ter voorbereiding liet hij mij teksten lezen die hijzelf geschreven heeft over verschillende Oekraïense steden. Een ervan zal hij voorlezen tijdens de presentatie. Misschien tijd voor een boek Ed?
door Marieke Waterlander 30 juni 2026
Een eerste fragment, een eerste tipje van de sluier ... 
door Marieke Waterlander 19 juni 2026
Januari 2020. Onze start in Kiev. We vroegen aan iedereen welke taal we moesten leren, Oekraïens of Russisch? Wij leerden immers in ieder land waar we gewoond hebben de taal. Zeker in een land waar mensen niet of slecht Engels spreken is het praktisch en daarnaast wordt je leven er leuker door, want je kunt makkelijker meedoen. Het bijna unanieme antwoord was: Russisch, want iedereen spreekt hier Russisch en lang niet iedereen Oekraïens. Dat werd alleen in het Westen, in de regio Lviv en de Karpaten gesproken. In Kiev was ongeveer de helft van de mensen die taal machtig en meer naar het Oosten (Charkiv) en Zuiden (Odessa) sprak men alleen Russisch. Ik zeg bijna unaniem, want ik had daar een vriendin die actief was in nationalistische gremia die de Oekraïense identiteit en taal wilden versterken.
door Marieke Waterlander 16 juni 2026
Het boek is af en nu? Ik wilde altijd al een lancering in een toonaangevende boekhandel en dat is gelukt! Save the date: 16 juli om 7 uur bij Paagman op de Fred. Uitnodigingen en nadere details volgen in de komende weken.
Show More