Zeemansvrouw
mariekewaterlander • 8 april 2020

Het lege strand van Zandvoort, waar ik langs fietste. Als racefietser werd ik wel doorgelaten bij de afzettingen op de wegen naar de stranden. Gelukkig geen totale lockdown zoals in Kiev. Ik ben blij dat Otto nog een loopband heeft kunnen regelen op zijn kantoor, anders was het daar einde sporten geweest. Een maatregel die ruim baan geeft aan volksziekte nummer één: obesitas, maar dat is voor later zorg.

Ik ben erg blij dat ik in Nederland ben, waar we nog wel mogen sporten, mits we de anderhalve meter-regel respecteren en waar ik nog ruimte heb om mijn eigen gym te creëren. Ik mis Otto enorm, maar opgesloten in een appartement en de hele dag alleen had mij zeer waarschijnlijk erg chagrijnig gemaakt en uiteindelijk ook niet erg gezellig. Ik hoop dat het niet te lang duurt, maar we kunnen dit best wel een tijdje uithouden. Training hè! We zijn het op zich wel gewend. Otto was altijd al veel op reis.

En dankzij FaceTime kunnen we eindeloos met elkaar praten en zelfs samen borrelen en eten. Natuurlijk is het slechts een surrogaat, maar hoeveel beter is dit dan mijn ouders het hadden. Mijn vader voor maanden op zee en mijn moeder alleen met een jong gezin thuis. Zij communiceerden via brieven die elkaar kruisten en waarbij er soms wel drie brieven tussen vraag en antwoord zaten. Hoe raar is het eigenlijk dat mijn moeder en ik wat dat betreft zoveel op elkaar lijken, terwijl je juist zo je best doet om niet je moeder achterna te gaan. Het leven van een zeemansvrouw.

Terug naar het strand: daar keken we uit over de zee, omdat papa daar ergens voer. Ik hoef daarvoor gelukkig de deur niet uit, maar druk op een icoontje van whatsapp om mijn lief te kunnen zien en spreken.

door Marieke Waterlander 12 augustus 2026
Terwijl Floris vecht voor het bedrijf voert Henriëtte haar eigen strijd. Na de invoering van de lockdown leeft ze maanden gescheiden van haar man in hun Haarlemse bovenwoning. De Coronamaatregelen maken het leven extra eenzaam. Een van de weinige dingen die ze nog kan is kilometers fietsen in Kennemerland: de Ringvaart, het Spaarne, de duinen, de Bollenstreek.
door Marieke Waterlander 21 juli 2026
"Het is nog altijd zo dat in Oekraïne corruptie een probleem is", aldus voormalig ambassadeur (2016-2019) Ed Hoeks. Het Kiev Complot legt de wereld bloot van het Oekraïne van vóór de oorlog. Ed prees mijn thriller voor een publiek van zo'n 150 man aan als een realistisch verhaal en als voormalig ambassadeur weet hij waar hij over praat. Ik heb het boek geschreven in de vorm van fictie en met fictieve personages. De personages zijn echter gebaseerd op combinaties van echte personen en hun acties en belevingen. Ook het geopolitieke getouwtrek rond het voormalige staatsbedrijf en de gasvoorraden van Oekraïne is voor de kritische lezer realistisch en verifieerbaar.
door Marieke Waterlander 19 juli 2026
Eindelijk is het zover: het boek is uit. Op donderdagavond op 16 juli in de drukbezochte Paagman-winkel aan de Frederik Hendrik in Den Haag was het een volle bak. In aanwezigheid van de uitgever Ambilicious en oud-ambassadeur Ed Hoeks werd Het Kiev complot gelanceerd. Het was al geweldig dat het bij Paagman kon en werd nog bijzonderder door al die mensen die speciaal hiervoor gekomen waren.
door Marieke Waterlander 15 juli 2026
Niet alleen Floris, ook Henriëtte voerde een strijd. Het leven als partner van een expat, in de schaduw, als trailing spouse, is minder glamoureus dan men vaak denkt. Niet iedere posting is een Club Med en zelfs dan is de glans er na een tijdje wel vanaf. Je gaf je baan, je vrienden, je eigen leven op voor een ongewis avontuur in een onbekend land. Dat is het: een ongewis avontuur en je moet zelf de slingers ophangen. Op de ene plek lukt dat beter dan de andere, soms krijg je hulp en gezelschap van andere expats, soms helemaal niet. Het hangt ook af van je levensfase en je gezinssituatie. En natuurlijk biedt het kansen, nieuwe ervaringen die je leven verrijken. Maar los van dat alles zet het vaak meer druk op relaties dan je lief is.
door Marieke Waterlander 11 juli 2026
Een drijfjacht in de sneeuw, je ziet niemand meer, je bent alleen in het bos, kwetsbaar. Hoe gaat dit verder? Nog 5 dagen .....
door Marieke Waterlander 6 juli 2026
Daar is ie dan: de helikopter. En dit is niet de enige scène met een prominente rol voor de heli. 'Dit land is gemaakt voor helikopters,' placht Floris te zeggen. Grote afstanden, slechte wegen, langzame boemeltreinen. Als je ergens snel wil zijn dan ga je door de lucht en als je je het kunt veroorloven vlieg je zelf. Ultieme vrijheid voor de bemiddelde man. En soms handig om uit een benarde situatie te ontsnappen.
door Matthijs Sloos 3 juli 2026
Zoals ik al eerder aankondigde, op 16 juli zal ik het boek aanbieden aan een speciale gast. Ed Hoeks is een oud-diplomaat die op vele posten gediend heeft. De rode draad in zijn carrière is Oost-Europa. Hij spreekt veel van de talen van de voormalige Oostblok-landen. Zijn laatste post was Kiev, waar hij op 16 juli een en ander over zal vertellen. Tijdens ons gesprek ter voorbereiding liet hij mij teksten lezen die hijzelf geschreven heeft over verschillende Oekraïense steden. Een ervan zal hij voorlezen tijdens de presentatie. Misschien tijd voor een boek Ed?
door Marieke Waterlander 30 juni 2026
Een eerste fragment, een eerste tipje van de sluier ... 
door Marieke Waterlander 19 juni 2026
Januari 2020. Onze start in Kiev. We vroegen aan iedereen welke taal we moesten leren, Oekraïens of Russisch? Wij leerden immers in ieder land waar we gewoond hebben de taal. Zeker in een land waar mensen niet of slecht Engels spreken is het praktisch en daarnaast wordt je leven er leuker door, want je kunt makkelijker meedoen. Het bijna unanieme antwoord was: Russisch, want iedereen spreekt hier Russisch en lang niet iedereen Oekraïens. Dat werd alleen in het Westen, in de regio Lviv en de Karpaten gesproken. In Kiev was ongeveer de helft van de mensen die taal machtig en meer naar het Oosten (Charkiv) en Zuiden (Odessa) sprak men alleen Russisch. Ik zeg bijna unaniem, want ik had daar een vriendin die actief was in nationalistische gremia die de Oekraïense identiteit en taal wilden versterken.
door Marieke Waterlander 16 juni 2026
Het boek is af en nu? Ik wilde altijd al een lancering in een toonaangevende boekhandel en dat is gelukt! Save the date: 16 juli om 7 uur bij Paagman op de Fred. Uitnodigingen en nadere details volgen in de komende weken.
Show More