Nederlandse vakantie
mariekewaterlander • 19 mei 2020

Ik kijk terug op een heerlijke Nederlandse vakantie. 7 weken in Heemstede, waar het goed toeven was. De intelligente lockdown was weliswaar een aanslag op onze vrijheid, maar wel een die in geen vergelijking stond tot die in andere landen. Zoveel mogelijk thuis blijven liet ons de mogelijkheid om een rondje te gaan fietsen, buiten te sporten, een boodschapje te doen in het dorp. De jachthavens sloten voor passanten, maar de zee bleef vrij. En gelukkig hebben we weer een boot. En die boot konden we van IJmuiden overzeilen naar onze thuishaven in Medemblik.

Otto kon met speciale clearance op een ad hoc vlucht naar Düsseldorf komen en ook twee weken met ons gezin doorbrengen. Door de week gewoon hard werken online, maar wel twee weekeinden samen op het water. Het weer was goed, zon en wind, beetje koud, vooral ‘s nachts, maar daar heb je kleren voor. Een overnachting bij de marine in Den Helder. Altijd fijn om daar weer te liggen. Misschien omdat ik als marine-dochter daar altijd wat mee heb? Ook gewoon een aardige haven. Volgende ochtend vroeg via Den Oever het IJsselmeer op en naar ‘huis’. Nog even met de meiden en onze nichtjes heen en weer voor een visje in Enkhuizen.

De boot ligt nu in haar eigen box. We hebben nog een paar vrienden, die toevallig in de haven waren, op afstand vaarwel kunnen zeggen. We hadden een laatste zonnige barbecue met onze dochters in de tuin. En toen was het tijd om de koffers te pakken. Eindelijk konden die Hema-gordijnen mee naar hun bestemming. Maandagochtend vroeg werden we naar het vliegveld van Düsseldorf gebracht, waar de Duitsers zich niet bepaald van hun beste kant lieten zien. Gemiste kans voor Duitsland. Verder was het ook nog even een gedoetje om op die vlucht te komen. Otto heeft een residentie-status, maar ik nog niet. Kon ook niet meer geregeld worden, omdat we eerst een adres moesten hebben en daarna het land op slot ging en de ambassade dicht. Dus was voor mij speciale goedkeuring nodig van de minister. Maar die was natuurlijk niet doorgegeven aan de incheck in Düsseldorf.

Het lukte uiteindelijk en na wat pesterijtjes van de security, die zich kennelijk te pletter verveelden en dan maar Hollander-pesten gingen spelen, stapten wij als allerlaatsten aan boord. Maar wel met een koffie. Na de verplichte 2 meter afstand op het vliegveld zaten we nu als sardientjes boven op elkaar in een snikheet toestel. Gelukkig moet iedereen een mondkapje op. Nu maar hopen dat RIVM ongelijk heeft en ze wel helpen.

De vlucht was soepel, de landing wat ruw, de aankomst bijna surrealistisch. Eerst in vliegtuig iedereen temperatuur check. Daarna eerst langs tafels waar iedereen verplicht deze app moest installeren. Gelukkig dat we een Oekraïens telefoonnummer hebben en een adres. Alleen dan kan de app geïnstalleerd worden en mag je de twee weken quarantaine in je eigen huis doorbrengen. Daarna douane, waar wij als buitenlanders meegenomen werden naar apart hokje. Daar weer alle papieren checken en weer heen en weer bellen. Gelukkig hadden ze daar wel de brief van de minister gekregen. En nu mogen we dan twee weken leven in gevangenschap in ons eigen huis. Gisteravond kwam er een arts langs om ons een test af te nemen. We hebben vandaag uitslag gekregen: beiden negatief. Dus volgens de test zouden we nu weer vrij mogen bewegen. Maar van de app niet.

Want we krijgen meerdere malen per dag, random, een push-bericht, waarop we binnen een kwartier moeten reageren met een selfie. Hiermee controleert men dat we in ons huis zijn. Onze actieradius is dus theoretisch 15 minuten rennen vanaf ons huis, mits we onze telefoon wel binnen laten. Big data!

Tja, denkend aan Holland, wat een fijn land. Wat een vrijheid, toch, ondanks lockdown.

door Marieke Waterlander 12 augustus 2026
Terwijl Floris vecht voor het bedrijf voert Henriëtte haar eigen strijd. Na de invoering van de lockdown leeft ze maanden gescheiden van haar man in hun Haarlemse bovenwoning. De Coronamaatregelen maken het leven extra eenzaam. Een van de weinige dingen die ze nog kan is kilometers fietsen in Kennemerland: de Ringvaart, het Spaarne, de duinen, de Bollenstreek.
door Marieke Waterlander 21 juli 2026
"Het is nog altijd zo dat in Oekraïne corruptie een probleem is", aldus voormalig ambassadeur (2016-2019) Ed Hoeks. Het Kiev Complot legt de wereld bloot van het Oekraïne van vóór de oorlog. Ed prees mijn thriller voor een publiek van zo'n 150 man aan als een realistisch verhaal en als voormalig ambassadeur weet hij waar hij over praat. Ik heb het boek geschreven in de vorm van fictie en met fictieve personages. De personages zijn echter gebaseerd op combinaties van echte personen en hun acties en belevingen. Ook het geopolitieke getouwtrek rond het voormalige staatsbedrijf en de gasvoorraden van Oekraïne is voor de kritische lezer realistisch en verifieerbaar.
door Marieke Waterlander 19 juli 2026
Eindelijk is het zover: het boek is uit. Op donderdagavond op 16 juli in de drukbezochte Paagman-winkel aan de Frederik Hendrik in Den Haag was het een volle bak. In aanwezigheid van de uitgever Ambilicious en oud-ambassadeur Ed Hoeks werd Het Kiev complot gelanceerd. Het was al geweldig dat het bij Paagman kon en werd nog bijzonderder door al die mensen die speciaal hiervoor gekomen waren.
door Marieke Waterlander 15 juli 2026
Niet alleen Floris, ook Henriëtte voerde een strijd. Het leven als partner van een expat, in de schaduw, als trailing spouse, is minder glamoureus dan men vaak denkt. Niet iedere posting is een Club Med en zelfs dan is de glans er na een tijdje wel vanaf. Je gaf je baan, je vrienden, je eigen leven op voor een ongewis avontuur in een onbekend land. Dat is het: een ongewis avontuur en je moet zelf de slingers ophangen. Op de ene plek lukt dat beter dan de andere, soms krijg je hulp en gezelschap van andere expats, soms helemaal niet. Het hangt ook af van je levensfase en je gezinssituatie. En natuurlijk biedt het kansen, nieuwe ervaringen die je leven verrijken. Maar los van dat alles zet het vaak meer druk op relaties dan je lief is.
door Marieke Waterlander 11 juli 2026
Een drijfjacht in de sneeuw, je ziet niemand meer, je bent alleen in het bos, kwetsbaar. Hoe gaat dit verder? Nog 5 dagen .....
door Marieke Waterlander 6 juli 2026
Daar is ie dan: de helikopter. En dit is niet de enige scène met een prominente rol voor de heli. 'Dit land is gemaakt voor helikopters,' placht Floris te zeggen. Grote afstanden, slechte wegen, langzame boemeltreinen. Als je ergens snel wil zijn dan ga je door de lucht en als je je het kunt veroorloven vlieg je zelf. Ultieme vrijheid voor de bemiddelde man. En soms handig om uit een benarde situatie te ontsnappen.
door Matthijs Sloos 3 juli 2026
Zoals ik al eerder aankondigde, op 16 juli zal ik het boek aanbieden aan een speciale gast. Ed Hoeks is een oud-diplomaat die op vele posten gediend heeft. De rode draad in zijn carrière is Oost-Europa. Hij spreekt veel van de talen van de voormalige Oostblok-landen. Zijn laatste post was Kiev, waar hij op 16 juli een en ander over zal vertellen. Tijdens ons gesprek ter voorbereiding liet hij mij teksten lezen die hijzelf geschreven heeft over verschillende Oekraïense steden. Een ervan zal hij voorlezen tijdens de presentatie. Misschien tijd voor een boek Ed?
door Marieke Waterlander 30 juni 2026
Een eerste fragment, een eerste tipje van de sluier ... 
door Marieke Waterlander 19 juni 2026
Januari 2020. Onze start in Kiev. We vroegen aan iedereen welke taal we moesten leren, Oekraïens of Russisch? Wij leerden immers in ieder land waar we gewoond hebben de taal. Zeker in een land waar mensen niet of slecht Engels spreken is het praktisch en daarnaast wordt je leven er leuker door, want je kunt makkelijker meedoen. Het bijna unanieme antwoord was: Russisch, want iedereen spreekt hier Russisch en lang niet iedereen Oekraïens. Dat werd alleen in het Westen, in de regio Lviv en de Karpaten gesproken. In Kiev was ongeveer de helft van de mensen die taal machtig en meer naar het Oosten (Charkiv) en Zuiden (Odessa) sprak men alleen Russisch. Ik zeg bijna unaniem, want ik had daar een vriendin die actief was in nationalistische gremia die de Oekraïense identiteit en taal wilden versterken.
door Marieke Waterlander 16 juni 2026
Het boek is af en nu? Ik wilde altijd al een lancering in een toonaangevende boekhandel en dat is gelukt! Save the date: 16 juli om 7 uur bij Paagman op de Fred. Uitnodigingen en nadere details volgen in de komende weken.
Show More